De tijd van gaan is nu gekomen

Toen we ons bijbelstudieboekje vandaag opensloegen d rong het pas door dat dit onze laatste volledige dag was aangebroken op de camping. Waar die tijd toch blijft? De dagen vliegen voorbij, men zegt wel: ‘gezelligheid midgetgolfkent geen tijd’, maar het eind van onze tijd op de camping begint toch helaas te naderen. Het enige waar we wel naar uitkijken zijn onze, warme, donzige, zachte, verende bedjes. Afijn, nog een dagje te gaan en daar gaan we een mooie dag van maken! Woensdag zijn we al met het team wezen midgetgolfen en hebben we daarna een terrasje in Harderwijk opgezocht om iets te eten. Later hebben we nog gezellige activiteiten gehad, zoals zeskamp en ‘kwalleballen’, we laten de foto’s voor zich spreken.

Nu we aan het eind van onze periode hier gekomen zijn, willen we toch in het bijzonder onze campingpastor,Kwalleballen Wilfred en Gera Verniers, noemen en het mooie werk wat ook zij hier op deze camping verrichten. Zij staan altijd voor de campinggasten klaar met een bemoedigend woord of een goed gesprek. Zondag mocht hij ons voorgaan in de campingdienst en gaf hij ons mee dat er bij Jezus meer dan genoeg is en wij dat mogen uitdelen. Wij mogen mensen vertellen over Hem en Zijn liefde uitdelen aan hen die Hem nog niet kennen. Langs deze weg willen we ook onze dank betuigen voor de steun die zij bieden en de gezelligheid die zij meebrengen naar het lichtbaken.

Wat waren het mooie weken vol Dabar team en Campingpastor's gezinzegeningen en wat zijn we moe geworden van alle ervaringen. Wij dragen het stokje nu over aan team 2 en wensen hun alle goeds toe en Gods zegen.

Wij willen jullie verlaten met de belofte uit onze weektekst: ‘Want God had de wereld zo lief, dat Hij zijn enige Zoon gegeven heeft, opdat iedereen die in Hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft.’ – Johannes 3:16