Een week vol voedsel

Dan zit er al weer een week op. De tijd vliegt voorbij en inmiddels hebben we afscheid moeten nemen van ons eerste teamlid, Femke, zij heeft een week ons team mogen versterken en hoopt later deze vakantie op een andere camping het goede werk voort te zetten.

Eten in het veluwemeerEnkele dingen kenmerken ons team deze week: vermoeidheid en eten. Ons team heeft de gewoonte om nogal vreemde maaltijden te nuttigen. Ontbijten we niet met heerlijk gebakken kippenvleugels en ijs, lunchen we wel met cupcakes met slagroom en frikadellen. Om 2 uur ’s nachts zijn we ook niet vies van chocoladefondue, kroketten, patat, wafels, slagroom, aardbeien, kip en ijs.. en dat allemaal door elkaar. Vond u dit al vreemd? Dan hebben we u nog niets verteld over wáár we deze maaltijden het liefst nuttigen, midden in het Veluwemeer natuurlijk! Zodra we ontdekten dat ons tafelblaEten in het veluwemeer 2d kon drijven zijn we daar een meter of 50 mee het meer ingelopen en hebben we onze stoelen er vast in de modderige bodem, tussen het zeewier, omheen geplaatst. Met water, klotsend over het tafeloppervlak, hebben we onze kip tandoori opgepeuzeld. Af en toe moesten we even ons bord afgieten in het meer en het wier uit de pan trekken, maar een voordeel: de afwas was snel gedaan!

Naast het eten hebben we toch ook nog wel wat werk verricht deze week. Vier dagen hebben we kinderclub gehouden over verschillende, welbekende, Nieuw-Testamentische personen, onder andere Zacheüs, Bartimeüs en Martha & Maria. We zijn dankbaar voor de ontzettend mooie opkomst, met een piek van wel 18 kinderen! Dit is een grote zegen en onverwacht voor ons als eerste team. Ook de tienerclubs waren erg mooi en gezellig met onderwerpen als sociale media, het waardevol zijn voor jezelf en God en Jaloezie. Confronterend soms voor jongeren en moeilijk om over sommige onderwerpen vrijuit te spreken, maar er hebben mooie gesprekken plaatsgevonden.

Dit verhaal zou te lang worden als we u alles zouden vertellen, maar neemt u van ons aan dat het een mooie gezellige week geweest is waarin wij Gods aanwezigheid gemerkt hebben, elke dag opnieuw. Bij de avondsluiting (waarbij we met zijn dertigen in het lichtbaken zaten!) kregen we de volgende mooie woorden mee, die ik als laatste met u wil delen: “Zo God voor u is, wie zal tegen u zijn?” en “Zeker, mijn ziel, zwijg voor God, want van Hem is mijn verwachting. Zeker, Hij is mijn rots en mijn heil, mijn veilige vesting; ik zal niet wankelen.”